Agatha’s Almanac, filmtip

’s Middags neemt ze een chocolaatje en vier amandelen. Daarna kan Agatha er weer even tegen. Agatha is negentig en woont al haar hele leven op de familieboerderij in het Canadese Manitoba. Zes jaar lang wordt ze met de camera gevolgd. Ze zaait en oogst. Rabarber, tomaten, wortels, komkommers. En hoe langer je in Agatha’s gezelschap verkeert, hoe fascinerender het wordt. Dat heeft te maken met haar nuchtere kijk op de dingen, haar vaak humoristische onverstoorbaarheid en onafhankelijkheid. Ook al zit ze na een val in het gips, ze gaat gewoon door. “De aardbeien moet je niet wassen”, maant ze haar nicht Amalie, die tevens de film maakt. “Je moet de aardbeien in een pot doen, goed afsluiten, dan zijn ze nog zeker tien dagen vers.” Agatha weet ook precies hoe je wortels goed houdt. “Het groen van de wortels meteen afsnijden”, zegt ze. “Dan verleppen ze niet.”
Agatha behoort tot een generatie die aan het verdwijnen is, besef je als kijker. Een generatie die opgroeide met handwerk. Agatha doet alles zelf. Ze plukt aardbeien, rolt een meloen van negen kilo haar keuken binnen. Ze heeft geen auto, geen smartphone, geen stromend water. (Bron: Trouw 27 mei 2026)