Huub: “Als baby kroop ik al op hetzelfde gras als dat wat ik nu af en toe aan het maaien ben! Mijn oom en tante hadden al vanaf 1962 dit tuinhuisje op Thurlede en daar kwam ik met mijn ouders geregeld op bezoek. In 1971 kregen mijn ouders hier zelf een eigen tuin. Daar heb ik vele uren doorgebracht en dan hielp ik ook af en toe ook in de tuin. Daar is de liefde voor de natuur en het tuinieren begonnen.
In 1988 moesten mijn ouders de tuin wegdoen door gezondheidsredenen, en helaas had ik het toen te druk om hun tuin over te nemen. In de tijd daarna hielp ik mijn oom en tante geregeld. En ongeveer negen jaar geleden heb ik hun tuin overgenomen.
Samen met mijn vrouw Petra en mijn twee dochters hebben we veel plezier van de tuin. Er is een groot gazon waarop de kinderen toen ze kleiner waren, lekker konden spelen. We vinden het ook altijd leuk om buiten in de tuin te eten. En ik vind het heerlijk om af en toe alleen in de tuin te werken of gewoon te zitten en van de natuur te genieten.
Een tijdje hadden de kinderen minder interesse in de volkstuin. Ik ben blij dat ze de plek nu langzaamaan weer meer gaan waarderen om er bijvoorbeeld een boek te lezen, te studeren en af en toe een bescheiden feestje te organiseren.
Ik doe zelf het meeste in de tuin en aan het onderhoud van het huisje. Dat vind ik prima. In 2024 ben ik met pre-pensioen gegaan en heb ik eindelijk wat grote klussen op kunnen pakken zoals het vernieuwen van het keukenblok en het plaatsen van een nieuwe schuur. De komende klus is het opknappen van het huisje binnen. Het is erg fijn om er de tijd voor te hebben.
Onlangs is mijn tante op 97-jarige leeftijd overleden. Ik zie de tuin als een mooi aandenken aan haar en mijn oom. Ze zijn vaak in mijn gedachten als ik er bezig ben. Een deel van de inrichting van de tuin en het huisje hou ik zoals ze vroeger waren om de ‘tijd van vroeger’ nog in ere te houden.”
