Theo en Marja werden acht jaar geleden op het spoor van een volkstuin gezet door hun dochter Ingeborg die ook van tuinieren houdt.
Theo: “Ingeborg wilde graag samen met Marja een tuin hebben. We hebben toen vier tuinen op Thurlede bezocht. De ene was te oud, de ander te donker onder te veel bomen, een volgende te duur, maar dit huis was precies leuk. Het huisje was in goede staat, maar de tuin was helemaal overgroeid en het gras stond kniehoog. We hebben de tuin flink gefatsoeneerd, en het bruine huisje lichter gemaakt met grijze beits. Omdat de vader van onze schoonzoon uit Kroatië komt, hebben we het huis ‘Klein Kroatië’ genoemd. We hebben er ook een mooi schilderij van de Adriatische zee hangen.
Voor mij komen er in de tuin twee sporen samen. Ik fietste twintig jaar lang door het Beatrixpark naar mijn werk en terug. Al dat groen gaf mij een fijne ontspanning. De rust en stilte op Thurlede is heerlijk. En als je wilt, pak je lekker iets op in de tuin, want er is altijd wat te doen.
Ik bekommer mij om het huisje, mijn schoonzoon Misko zorgt voor de grove beplanting en het zware werk, en mijn vrouw Marja zorgt met onze dochter Ingeborg voor het fijne groen, de groenten en het fruit. Ik heb regelmatig kieren te dichten, want ons huis staat op twee betonnen platen, waarvan er één een beetje verzakt, waardoor er tussen de balken kieren ontstaan.
Onze tuin is hoofdzakelijk een feelgood-tuin, waar we het heerlijk vinden om met onze kinderen en kleinkinderen samen te komen.
Ingeborg heeft een paar vakken met groenten. Vorig jaar rooide ze in het bijzijn van onze kleindochter wat aardappels. Onze kleindochter wist niet wat ze zag… ze had nooit gedacht dat aardappels zò uit de grond komen. Dus het is goed dat we kinderen leren waar ons voedsel vandaan komt.”
