Iebèl: “Ik kan me bijna geen leven meer voorstellen zonder onze tuin op Thurlede. Geheel onverwacht kochten we in 2016 een appartement zonder buitenruimte in Schiedam om het drukke centrum van Rotterdam min of meer te ontvluchten. Een volkstuin leek ons wel aardig. Er bestonden nog geen wachtlijsten en we kozen puur op gevoel een tuin met een huisje. Zonder al te veel kennis en door niet al te veel tuinboeken te raadplegen, lieten we gebeuren wat er zich aankondigde in de tuin. Maar eerst moesten we het huisje opknappen, want dat bleek toch iets minder solide dan gedacht. Een origineel en charmant huisje dat we niet wilden platgooien, maar stukje bij beetje opknappen. De gordijnen lieten we hangen en we gebruikten een tijd lang de koffiekopjes van de vorige bewoner.
De tuin en het huisje zijn voor ons een plek waar we niet zo keurig en volgens een vast plan aan de slag wilden gaan. Het is heerlijk om te zien dat de natuur gewoon een eigen plan heeft en de vogels en dieren hun gang gaan, terwijl ik het tuinhekje achter me dichttrek. Inmiddels is er een mooi samenspel ontstaan met het gras, de heg, de bomen en de planten die niet stoppen met groeien, en die ik weer maai en snoei. Vaste planten ruil ik met andere tuinders, ik zaai hier en daar eenjarige bloemen en ik koester de oude appelbomen. We genieten enorm van wat er zich aandient en hoe de natuur een prachtig verhaal vertelt van komen en gaan. Met altijd nieuwsgierige roodborstjes die je in de gaten houden.”
